ಸಸ್ಯಗಳ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆ ಮಣ್ಣಿನ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಚಕ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆಯೇ?

Eva Koller-France 1, Wolfang Wilcke2, Yvonne Oelmann1*

1 Department of Geography/Geoecology, University of Tübingen, Tübingen, Germany2 Institute of Geography and Geoecology, Karlsruhe Institute of Technology, Karlsruhe, Germany

ಮಾನವರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳಂತಹ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಬದುಕಲು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನೈಟ್ರೋಜನ್ ಮತ್ತು ಫಾಸ್ಫರಸ್. ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಈ ಅಂಶಗಳ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಅನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಏಕೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಕೀಲಿಯಾಗಿದೆ. ಸಸ್ಯಗಳು ಅಥವಾ ಕೀಟಗಳಂತಹ ಜೀವಿಗಳ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯು ಈ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಚಕ್ರಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆಯೇ ಎಂಬುದು, ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಸಸ್ಯ ಸಮುದಾಯಗಳು ವಿವಿಧ ಸಸ್ಯ ಜಾತಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವು ಕಡಿಮೆ ಜಾತಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಸಸ್ಯ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗಿಂತ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಮಣ್ಣಿನ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇದು ಕಾಂಪ್ಲಿಮೆಂಟರಿಟಿ (ಪೂರಕತೆ) ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿರಬಹುದು, ಅಂದರೆ ವಿವಿಧ ಸಸ್ಯ ಪ್ರಭೇದಗಳು ಲಭ್ಯವಿರುವ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ಮಣ್ಣಿನ ಆಳದಿಂದ. ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ, ಸಸ್ಯಗಳ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ನಡುವಿನ ಸಂಪರ್ಕಗಳನ್ನು ನಾವು ವಿವರಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಇಡೀ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆಯ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ನ ಮೇಲೆ ಜೈವಿಕ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಏಕೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತೇವೆ?

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಕೆಲವು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸಸ್ಯಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಾರಜನಕ ಮತ್ತು ರಂಜಕ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ನಂತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಥವಾ ಜನರು ತಿನ್ನಬಹುದು. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿಕ್ಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮರಳುತ್ತವೆ. ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸತ್ತಾಗ, ಅವುಗಳ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಹೊಸ ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುವುದರಿಂದ, ಇದನ್ನು ನಾವು ‘ಪೌಷ್ಟಿಕ ಚಕ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ.

ವಿಭಿನ್ನ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಇರುವುದರಿಂದ, ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ವೇಗವಾಗಿ ಅಥವಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಇದು ಅಸಮತೋಲನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಲಭ್ಯವಿರುತ್ತವೆ ಏಕೆಂದರೆ ರೈತರು ಮಣ್ಣಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ರಸಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ದಿನ ಇರುವುದರಿಂದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ಸಣ್ಣ ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸತ್ತ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳಿದ್ದರೆ, ಆ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಅಂತರ್ಜಲಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಸರೋವರಗಳು ಮತ್ತು ತೊರೆಗಳಿಗೆ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡ ನದಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಈ ಜಲಮೂಲಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಪಡೆದರೆ, ಪಾಚಿಗಳ ತ್ವರಿತ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಬಹುದು, ಇದು ಸಿಹಿನೀರಿನ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೂಡ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಬಹುದು. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ವಿವಿಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದು, ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಶುದ್ಧ ನೀರಿನ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಎಂಬಂತಹ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪರಿಗಣನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ, ಜಾತಿಗಳ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯು ಅದರ ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಜೈವಿಕ****ವೈವಿಧ್ಯತೆಯು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕೆಲವು ಜಾತಿಯ ಜೇನುನೊಣಗಳು ಮತ್ತು ಅಪರೂಪದ ಹೂವುಗಳು ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿವೆ, ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಅನೇಕ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾಗಿವೆ. ಜೀವವೈವಿಧ್ಯದಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಪೋಷಕಾಂಶದ ಚಕ್ರವು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ನಾವು ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದು.

ಜೈವಿಕ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ನೈಟ್ರೋಜನ್ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ?

ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ನೈಟ್ರೋಜನ್ (ನೈಟ್ರೇಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಸಸ್ಯಗಳಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ನೈಟ್ರೋಜನ್ನಿನ ಒಂದು ರೂಪ) ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವು ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲೆ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ [1]. ಈ ಪ್ರಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ, ಸಸ್ಯ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಣ್ಣ ಮಾದರಿ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ (ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳು, ಇದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿದೆ ಮಾಡಬಹುದು) ತಿಳಿದಿರುವ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಜಾತಿಗಳು ಒಂದೇ ಪರಿಸರದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅದೇ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ. ಪ್ರಯೋಗಾತ್ಮಕ ಪ್ಲಾಟ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ಚೌಕದಲ್ಲಿ ಬೀಜಗಳ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಣ್ಣ ಪ್ಲಾಟ್ಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಬಿತ್ತದ ಸಸ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪ್ಲಾಟ್ಗಳ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೋಲಿಸಬಹುದು, ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ಲಾಟ್ಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆಯುವ ಜಾತಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಾಗಿರಬೇಕು.

ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಈ ಪ್ರಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಂಡ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸಸ್ಯ ಪ್ರಭೇದಗಳು ಇರುವಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನೈಟ್ರೋಜನ್ ಸಾಂದ್ರತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು ಭಹಳ ಸುಲಭ, ಏಕೆಂದರೆ ಸಸ್ಯಗಳು ಹೆಚ್ಚು ನೈಟ್ರೋಜನ್ನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ, ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ನೈಟ್ರೋಜನ್ ‘ಉಳಿದಿದೆ’ ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಪೋಷಕಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಂಜಸವಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿರುವ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ, ಕಡಿಮೆ ನೈಟ್ರೋಜನ್ ಅಂತರ್ಜಲಕ್ಕೆ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಅಂತರ್ಜಲದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಸಿಹಿನೀರಿನ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ನಾವು ಸಸ್ಯ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯದ ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ಪರಿಣಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು, ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸಸ್ಯಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿನ ಹೆಚ್ಚಳ. ಉತ್ತಮ ಸಸ್ಯ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆಯಿದ್ದಾಗ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಸ್ಯ ಜೀವರಾಶಿ ಇರುತ್ತದೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಹುಲ್ಲು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಜೀವರಾಶಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು, ಸಸ್ಯಗಳು ಹೆಚ್ಚು ನೈಟ್ರೋಜನ್ (ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಇತರ ಅಗತ್ಯ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು) ಬಳಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪೂರಕತೆ (ಕಾಂಪ್ಲೆಮೆಂಟರಿಟಿ) ಎಂಬ ವಿಷಯ ಬರುತ್ತದೆ.

ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ವಿವಿಧ ಜಾತಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ

ಕಾಂಪ್ಲಿಮೆಂಟರಿಟಿ ಎನ್ನುವುದು ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳು (ವಿವಿಧ ಜಾತಿಗಳಂತಹ) ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ಥಳಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ವಿಭಿನ್ನ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಅಗತ್ಯ (ಮತ್ತು ಸೀಮಿತ) ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಜಾತಿಯಿಂದ ಈ ಸಂಪನ್ಮೂಲದ ಬಳಕೆಯು ಇತರ ಜಾತಿಗಳಿಗೆ “ಪೂರಕವಾಗಿದೆ”. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಸಸ್ಯ ಸಮುದಾಯವು ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಉದಾಹರಣೆಯಲ್ಲಿ, ಬಳಸಿದ ಸಂಪನ್ಮೂಲವೆಂದರೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ನೈಟ್ರೋಜನ್. ಸಸ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ಬೇರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಬೇರುಗಳು ಒಂದೇ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಸಸ್ಯಗಳು ಬಲವಾದ, ಉದ್ದವಾದ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ, ಅದು ಮಣ್ಣಿನ ಆಳವಾದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕವಲೊಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಇತರೆ ಸಸ್ಯಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ಆಳವಿಲ್ಲದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಲುಪುವ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾವೆ. ನೀವು ಈ ಎರಡು ವಿಧಗಳನ್ನು ಸಹ ಸಂಯೋಜಿಸಿದರೆ, ಒಂದು ಸಸ್ಯ ಪ್ರಭೇದವು ಆಳವಿಲ್ಲದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ನೀರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೀವು ನೋಡಬಹುದು, ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಆಳವಾದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಅದೇ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ (ಚಿತ್ರ 1). ಎರಡು ವಿಧದ ಬೇರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಪೂರಕವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಇದರರ್ಥ ಈ ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸದೆ ಹೋಗಿರುವ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಈಗ ಹೆಚ್ಚು ಸಸ್ಯ ಜೀವರಾಶಿಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ಇದು ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಎರಡು ಸಸ್ಯಗಳು ವಿಭಿನ್ನ ಜಾಗಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತವೆ, ಇದನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಗೂಡುಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಅಂತೆಯೇ, ಎಲ್ಲಾ ಸಸ್ಯಗಳು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಪ್ರಭೇದವು ವಸಂತಕಾಲದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾದರೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬೆಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ, ಈ ಎರಡು ಪ್ರಭೇದಗಳು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳು ಎರಡು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಸಮಯಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಎರಡು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅನೇಕ ಸಸ್ಯಗಳು ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಮತ್ತು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಳೆದಾಗ, ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ನೈಟ್ರೋಜನ್ನನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಹಾಗಾಗಿ, ನಾವು ಅಳೆಯಲು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಏನೂ ಉಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಸ್ಯ ಜೈವಿಕ ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಫಾಸ್ಫರಸ್

ಮಣ್ಣಿನ ನೈಟ್ರೋಜನ್ನಿಗೆ ನಾವು ವಿವರಿಸಿದ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯದ ಪರಿಣಾಮವು ಮಣ್ಣಿನ ಫಾಸ್ಫರಸ್ಸಿಗಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಊಹಿಸುವುದು ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿದೆ. ಇವೆರಡೂ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಅಂಶಗಳಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಜೀವರಾಶಿ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಇದು ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ ಪ್ರಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ, ಈ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲೆ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಏಕ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಜಾತಿಯ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ನಾವು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಫಾಸ್ಫೇಟ್ನ ಸಾಂದ್ರತೆಗಳು, ಸಸ್ಯಗಳಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಫಾಸ್ಫರಸ್ ರಾಸಾಯನಿಕ ರೂಪ, ನಾವು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತದೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೈಟ್ರೋಜನ್ನಂತೆಯೇ ಯಾವುದೇ “ಉಳಿದಿರುವಿಕೆಗಳು” ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಸ್ಯ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯು ಫಾಸ್ಫರಸ್ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆಯೇ?

ಸಣ್ಣ ಉತ್ತರ ಹೌದು, ಬಹುಶಃ. ಹೆಚ್ಚು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಸಸ್ಯ ಜೀವರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಫಾಸ್ಫರಸ್ ಇದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ ಮತ್ತು ನೈಟ್ರೋಜನ್ನಂತೆಯೇ ಈ ಪರಿಣಾಮವು ಸಸ್ಯಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಾಸ್ಫರಸ್ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಿಂದ ಬರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಜೀವರಾಶಿಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ [2]. ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಇದರ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ನಾವು ನೋಡಲಾಗದಿದ್ದರೂ, ಹೆಚ್ಚು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಅನ್ನು ಹೇಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬುದು ಪ್ರಶ್ನೆ.

ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ಫಾಸ್ಫೇಟ್ಅನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳೆರಡೂ ಕಿಣ್ವಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತವೆ (ಕೆಲವು ರಾಸಾಯನಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವ ವಸ್ತುಗಳು) ಮಣ್ಣಿನ ಹ್ಯೂಮಸ್ನಲ್ಲಿರುವ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ರಾಸಾಯನಿಕ ಅಣುಗಳಿಂದ ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಅನ್ನು ವಿಭಜಿಸಲು, ನೀವು ಮಿಶ್ರಗೊಬ್ಬರ ಎಂದು ತಿಳಿದಿರುವ ಮಣ್ಣಿನ ಸಾವಯವ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಫಾಸ್ಫಟೇಸ್ನ ವೇಗ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಅಳೆಯಬಹುದು, ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಅನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಜವಾಬ್ದಾರರಾಗಿರುವ ಕಿಣ್ವ, ಇದು ಸಸ್ಯ ಅಥವಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಯ ಬಳಕೆಗಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಎಷ್ಟು ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜು ಮಾಡಲು ನಮಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಸ್ಯಗಳ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯವು ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ, ನಾವು ಮಣ್ಣಿನ ಫಾಸ್ಫಟೇಸ್ಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ (ಚಿತ್ರ 1) [3]. ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಸ್ಯ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಫಾಸ್ಫರಸ್ನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ನಾವು ನೈಟ್ರೋಜನ್ಗೆ ಹೇಗೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಾಸ್ಫೇಟೇಸ್ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಫಾಸ್ಫರಸ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಪ್ರವೇಶವಿದೆ ಎಂದು ನಾವು ನೋಡಬಹುದು. ಸಸ್ಯದ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯವು ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಫಾಸ್ಫರಸ್ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಅನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.

ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಜೈವಿಕ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ

ಹಾಗಾದರೆ, ಇದೆಲ್ಲದರ ಅರ್ಥವೇನು? ಮುಂದುವರಿದ ಜಾಗತಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಭೇದಗಳು ನಶಿಸಿಹೋಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆಯು ಅವನತಿಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಊಹೆ. ಜೀವವೈವಿಧ್ಯದ ಅವನತಿಯೊಂದಿಗೆ, ನೈಟ್ರೋಜನ್ ಮತ್ತು ಫಾಸ್ಫರಸ್ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಎರಡೂ ಕಡಿಮೆ ದಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ, ಅಂದರೆ, ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ನೈಟ್ರೋಜನ್ ಮತ್ತು ಫಾಸ್ಫರಸ್ ಈಗ ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಇದು ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸರವ್ಯವಸ್ಥೆಯಉತ್ಪಾದಕತೆಯ ಇಳಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಒಂದು ಅಂಶವಾಗಿರಬಹುದು. ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಜೈವಿಕ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನೈಟ್ರೇಟ್ ಅಂತರ್ಜಲಕ್ಕೆ ತೊಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನೈಟ್ರೇಟ್ ನಮ್ಮ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರೆ ಮಾಲಿನ್ಯಕಾರಕವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದು ಸಾಗಿಸಲ್ಪಡುವ ಜಲವಾಸಿ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಬೀರುತ್ತದೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಪಾಚಿಗಳ ಅತಿಯಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೂಲಕ. ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ, ಈ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಮೂಲ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಸ್ಯಗಳು, ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳು ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಇದು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಬಡವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಡಿಮೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತದೆΗ

ಶಬ್ದಕೋಶ

ಜೈವಿಕ****ವೈವಿಧ್ಯತೆ

ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಜಾತಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ.

ಬಯೋಮಾಸ್

ಸಸ್ಯಗಳು ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತಹ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಘಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಒಟ್ಟು ದ್ರವ್ಯರಾಶಿಯ ಪ್ರಮಾಣ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾತನಾಡಿರುವ ಸಸ್ಯ ಜೀವರಾಶಿಯನ್ನು ಸಸ್ಯದ ಬೇರುಗಳು, ಚಿಗುರುಗಳು, ಎಲೆಗಳು, ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಂತ ವಸ್ತು ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಬಹುದು. ಸಮಶೀತೋಷ್ಣ ಹವಾಮಾನದಲ್ಲಿ, ಜೀವರಾಶಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವಸಂತಕಾಲದಿಂದ ಬೇಸಿಗೆಯ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶರತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಿಣ್ವ

ಜೀವಕೋಶಗಳ ಒಳಗೆ ಅಥವಾ ಹೊರಗೆ (ಜೈವಿಕ) ರಾಸಾಯನಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ವೇಗಗೊಳಿಸುವ ಸಣ್ಣ ಅಣುಗಳು.

ಪರಿಸರವ್ಯವಸ್ಥೆಉತ್ಪಾದಕತೆ

ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಸಸ್ಯ ಜೀವರಾಶಿಯಂತಹ ಸಾವಯವ ವಸ್ತುಗಳ ಪ್ರಮಾಣ. ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ಒಂದು ಹೊಲದಿಂದ 1 ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಗೋಧಿ ಅಥವಾ ಹುಲ್ಲು ಕೊಯ್ಲು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು

• Oelmann Y, Buchmann N, Gleixner G, Habekost M, Roscher C, Rosenkranz S, Schulze E, Steinbeiss S, Temperton VM, Weigelt A, et al. Plant diversity effects on aboveground and belowground N pools in temperate grassland ecosystems: Development in the first 5 years after establishment. Global Biogeochem Cy (2011) 25:n/a-n/a. doi:10.1029/2010gb003869
• Oelmann Y, Richter AK, Roscher C, Rosenkranz S, Temperton VM, Weisser WW, Wilcke W. Does plant diversity influence phosphorus cycling in experimental grasslands? Geoderma (2011) 167:178–187. doi:10.1016/j.geoderma.2011.09.012
• Hacker N, Ebeling A, Gessler A, Gleixner G, Macé OG, Kroon H, Lange M, Mommer L, Eisenhauer N, Ravenek J, et al. Plant diversity shapes microbe‐rhizosphere effects on P mobilisation from organic matter in soil. Ecol Lett (2015) 18:1356–1365. doi:10.1111/ele.12530

---

ಚಿತ್ರ 1: ಹೆಚ್ಚಿನ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ನಡುವಿನ ಪೂರಕತೆಯು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್‌ಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಶಾಲವಾದ ಬಾಣಗಳು ಹೆಚ್ಚು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ನೈಟ್ರೇಟ್ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಾಸ್ಫೇಟೇಸ್ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಕಿರಿದಾದ ಬಾಣಗಳು ಕಡಿಮೆ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ನೈಟ್ರೇಟ್ ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಫಾಸ್ಫೇಟೇಸ್ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಕಡಿಮೆ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ನೈಟ್ರೇಟ್ ಅನ್ನು ಬೇರುಗಳಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸಸ್ಯದ ಮೇಲಿನ-ನೆಲದ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಅನ್ನು ಬೇರುಗಳಿಂದ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಲು ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಲಭ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕೆಳಮುಖವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.